Yarım kalan hikaye!
Şubat 9th, 2008 Kategori: Genel
Kitap yazmaya merakım olduğunu bilmeyen yoktur çevremde, ama bunun ne kadar öncesine dayandığını bilen yoktur. Aslında çocukluğuumdan beri hep bir kitap yazmayı hayal ederdim ama asıl beni kamçılayan olay, Dostoyevskinin İnsancıklar kitabını okumam oldu. Dostoyevski bu kitabı yazdığında henüz 23 yaşındaydı ve ben de kendime 23 yaşında bir kitap yazmış olma hedefi koymuştum. Şu an 22 yaşındayım ve malesef bu hedefe oldukça uzağım.
Aslında işe başlayalı oldukça uzun zaman olmuş, demek istediğim bu hedefi koyalı tam 7 sene olmuş. O zaman bir hikayeye başlamışım ve yarım kalmış. İşte o yarım kalan hikaye:
Herkes Gibi Olmak
Çok güzel, güneşli bir bahar sabahı… Ufuktan doğan güneşin ışıkları yaprakların üzerindeki çiğ damlalarının içinden geçerek göze hoş gelen kristal renklerini oluşturuyor. Tertemiz bir kır havası her nefeste insanın ciğerlerini dolduruyor… Etrafın sessizliğini hayatının baharındaki bir gencin ayak sesleri bozuyordu.
Bu genç henüz 15 yaşlarında, sarışın, uzun boylu, yeşil gözlü tipik bir köylü çocuğuydu. Ayağında siyah eski bir pantolon, üzerinde kirli, toprak kokan kareli bir gömlek vardı.
Anlaşılan çocuk, biraz hava almak ve bu güzel günün başlangıcını biraz düşünerek geçirmeye karar vermişti ki; karşı dağlara dalgın dalgın bakması bunun kanıtıydı…
Keşke o zamanlar blog bu günkü kadar yaygın olsaydı da, hergün yazabilseydim. Belki de devamını hatırlamadığım bu hikayeyi bitirmiş ve kitap çıkaracak içeriği hazırlamış olurdum!
1 Yorum: “Yarım kalan hikaye!”
HC tarih: Şub 13, 2008
Umarım bir gün bir kitap yazarsın. İnsanların hayallerinin peşinde koşması gerekir yoksa bu dünyada yaşanacak daha keyifli bir şey yok ki. Hayellerine ulaşamasa bile, bu koşturmaca onun hayatını keyiflendirecektir. Devam…