Ümit Yaşar

Kabus

Kalabalıklar ortasındasın, her yerde insanlar.
Herkes kendi işinde, başları önde yürüyorlar.
Gülüyorlar konuşuyorlar, duymuyorsun.
Sessizlik…Birşeyler anlatmaya çalışyorsun,
Dinlemiyorlar seni görmüyorlar.
Bağırıyorsun, sesini tek duyan sensin.
Dizlerinin üzerine yığılıyorsun,
Ağlıyorsun, gözyaşların sel oluyor.
Düşünüyorsun, bir onlara bir kendine bakıyorsun.
Onlar mı deli ben mi?
Avuçlarına dlan gözyaşlarına bakıyorsun,
Onlar mı ölü ben mi?
Sonra uyanıyorsun!
Oh be kabusmuş diyorsun.
Ben ise onları hep yanımda taşıyorum.
Hem gece hem gündüz bu kabusu yaşıyorum