Fazla ilgi insanı sıkar!

Sevgili günlük, bugün arkadaşın biriyle bir kafeye mantı yemeye gidelim dedik. Dışarda masaya oturduk ve bir el işaretiyle garsonu çağırayım dedim. İşaretimi gören garson bazı anlamadığım işaretler yaparak yaklaştı; “Vay dostum nerdesin, nasılsın, neden bu kadar geciktin?” gibi laflarla elimi sıktı ve konuşmaya başladı. Bunun bir tür pazarlama tekniği  olduğunu bildiğim için bir kaç espri ile karşılık verdim;”Kendimi biraz özleteyim dedim?”…

Neyse mantı isteğimizi bildirdik, tam gitti derken geri geldi.  İçecekleri söyledik sonra tekrar gelip öğrencimisin falan filan… Yüzümde önceleri doğal duran gülümseme biraz sırıtmaya başladı. Sonra tavla oynayalım dedik. Zarın biri kayıp. Çaktırmadan diğer masadan alıp getirdi. Az sonra o masadakilerde tavla oynamak isteyince…

Neyse efendim, hesabı ödedik gidecez, adam başladı muhabbete. Falcısıyla çorbacısıyla tanıştırıyor. Bak bu kez olmadı tekrar bekleriz falan da filan. Tekrar öğrencilik meselesine döndü, kpss offfffff…..

Sonuç: İnsanlar ilgi ister ama herşeyin fazlasının olduğu gibi ilginin de fazlası sıkar. Okuyucularım arasında cafe işletenler varsa bu özellikle önemlidir. Kanımca :p