Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına…
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Nihilist bir ıslık vardı dudaklarımda,
Ömer hayyamcılık oynuyordum,
Aşkı bir kenara at da,
Buram buram isyan kaynıyordum.

Ben seni nasıl buldum bilmiyorum,
Beynimde binlerce karışık insan yüzü,
Hepsi aynıydı, hepsi sıradan.
Birbirine benziyordu, tersi düzü.
Sonra sen çıktın, aradan.

Sırtımda geçmiş aşklardan kalma bir kambur,
Ve senin etrafında dönen bir kasırga.
Kolaysa kurtul bu aşktan,
Ya da kolaysa durdur.

Ben sana nasıl kandım, bilmiyorum.
Belki gözlerindeki göktü,
Belki gökteki yıldız kanıma giren,
Bükülmez derdim bu kalbin bileği,
Üzerime devrildi birden,
Sahte cennetinin direği.

Tabii ki bir güzel bir de kötü haberimiz olacak. Geleneklere de uyacağız ve güzel haberlerle başlayacağız yazımıza. Öncelikle bu dersanenin hoşumuza giden taraflarını en ince detayına kadar anlatacağız. Daha sonra da çok eleştiri alan taraflarını. Bunu bu dersaneye olan garezimizden değil de daha çok, belki, eksiklerini görüp kendilerini geliştirmeleri adına yapacağız. Yani yapıcı olmaya çalışacağız. İşte güzel olan ilk tarafı ile başlıyorum:

Tarih dersi değil tarih sohbeti

Tarih dersini sevenleriniz vardır ama eminim ki sevmeyenler kadar yoktur sayınız. Ben de bu seneye kadar tam olarak bu kategoriye girenlerdendim. Tarih dersinden nefret edenler kadegorisinden. Neden mi?

Orta okul ve lisede iki değişik tarih hocası gördüm ben. Bir tanesi aşırı otoriter, tek yaptığı elinde not defteriyle sınıfa girmek ve listeden öğrencileri kaldırarak onların dinlemesini seyretmekti. Bir kere olsun ders anlattığını hatırlamıyorum. Ama yediğim bir dayağı çok iyi hatırlıyorum. O dönemden tarih adına aklımda hiç bir şey kalmadı, o dayaktan başka.

İkinci hocamı severdim. Lisedeydi ama ders sistemi de bana hiç uymazdı. Öğrencilerin bütünü öss ye hazırlandığı bir dönemde belki de neden sonuç kurma ve ezberleme üzerine yazdırdığı onlarca soru ve cevapların önemi vardı ama. Ben tembel insanım, ilk birkaç hafta hariç, ki her dönem başında bu dönem iyi çalışacağım diye söz verirdim ama bu sözü en fazla ü. hafta tutabilirdim, ne sorularını yazdım ne de dersine çalıştım. Ama sağolsun bu hocanın çabaları sayesinde öss sınavında kendime yetecek kadar tarih sorusu cevaplayabildim. Ama tarih konusundaki düşüncelerim hala aynıydı.

Üniversitede bir tarih hocam daha oldu. Bu hoca aslında ideal tarih hocamdı ve olayları kişisel perspektifinden yansıtarak öğrencilere adeta tarihi yaşatıyor ve sevdiriyordu. Ne varki bu hocanın da sesi çok tatlıydı ve dersinde uyumaktan kendimizi alamıyorduk.

Ve bu sene, Fora Akademinin tartışmasız yıldızı Mehmet Kızılok hocamızla tanıştık. Ve tarih konusundaki düşüncelerimiz dönüm noktasına ulaştı. Ki ben 2008 kpss de sadece 9 net yaparak bu dersaneye yazılmıştım. Yani alınacak çok yol vardı benim için. Ve herhangi bir ek çalışma yapmadan, test çözmeden 20-25 netlere çıkabildim. Bu en az çabayla ve Mehmet Hocanın sayesinde olan bence bir başarı.

Ama Mehmet Hoca için bile çevreden yükselen bazen benim de katıldığım eleştiriler vardı. Neydi bunlar;

Dersi gereksiz detaylarla uzattığı… Bu benim şahsen katılmadığım bir tarafı. Çünkü bu detaylar akılda kalmayı kolaylaştırdığı gibi dersi eğlenceli kılan asıl sebebti. Ama bazen Hocamızın bazı konularda savurduğu izlenimine kapılmadım da değil. Hocanın anlattığı bazı ilginç olayları netten araştırdığımda karşıma ters şeyler çıkabiliyordu

İkinci eleştiri, tamamen sınava odaklı beyinlerin eleştirisi ki ben de katılıyorum,yeterince test çözmediğimiz şeklinde. Tarih dersinde hiç bir dersten sonra test çözülmedi. Hafta içi yapılan ve kimsenin gelmediği etütler hariç. Genel kanı şu; eğer dersin hemen ardından test çözülseydi konular daha kalıcı olabilirdi.

Son olarak bu hocanın kendine has deyişleri var. Artık bu kelimeleri duyunca aklımıza Mehmet Hoca, Mehmet Hoca deyince bu kelimeler geliyor. Neler bunlar;

Bismillah ilk madde: Bu Mehmet hocanın, dersin sonunda not tuttururken sıkça kullandığı kelime.

bunu şuradaki şiire yorum olarak yazmıştım

Ammaaaaaa… Bir şey varki fena halde sinirlerimi zıplattı. Konuşurken kelimeler aklıma gelmiyor. Kullanmaya kullanmaya paslanmış olsa gerekki en iyi bildiğim kelimeler bile benden çok iyi saklanıyorlar. Kamuflaj konusunda eğitim mi alıyorlar ne?

Atanırsak halledebileceğimiz türden bir sorunla karşı karşıyayız. Hayırlısı

Kıskanıyormuyum ne? Bilinçaltım neler gizliyor benden bilmem, ama benim endişelerim başka. En azından bilinçüstünde olanlar. Kendi kendime ben hep şu soruyu soruyorum: “Nedir bu Türkiye’nin Eurovision hırsı allasen?”. Yaşı yeterli olan biri bana anlatsın, bu eurovision kompleksi nereden geliyor.

Hiç bir uluslararası yarışmayı bu kadar önemsemeyiz, örneğin bir satrançta bir bilimsel yarışmada dünyada derece yapsak kimsenin haberi olmaz. Kazanamazsak kimse üzülmez, bir şirketimiz bir başarı sağlasa gurur duymayız, bir askerimiz şehit olsa günlerce konuşmayız, ergenekon hariç hiç bir davayı bu kadar umursamayız. Ama güzel biz kızımız gitse tüm dünyanın önünde orasını burasını açıp, onların kendi dilinde kendi kültüründe vücudunun bilmem nerelerini sergileyerek bir ödül kazansa ayağa kalkarız. Sanki ödül bize verilmiştir, hayır efendim ödülü adamlar kendilerine veriyor, kendi kültürünü en iyi tanıtan yabancı kültüre. Adamları o kadar iyi taklit ediyoruz ki artık onlardan bile iyiyiz. Ama sadece böyle kıytırık meselelerde.  Nedir bu eurovizyon, neden bu kadar bağlıyız? Neden bu kadar kompleksliyiz?

Söylemeden geçememem, bugüne kadar örovizyonda çıkan hiç bir Türk şarkısı ilgimi çekmedi, ama 97 deki  Şebnem Pekerin Dinle şarkısı gerçekten beğendiğim ve aldığı ödülü hakettiğini düşündüğüm bir şarkıdır. Türkçe dilinde, kendi müzik kültürümüzü ( en azından Türkçe)  söyleyerek de bu ödülü kazanabileceğimizin kanıtıydı.

Amaa bu aralar gelip bana hadise düm tek müm tek demeyin furrim valla.

Aşkın tatlı yönünü bilen bilir ama onun bir de acı yönü vardır ki, romanları yazdıran, mecnun olduran, dağ deldiren bu aşk türüdür; karşılıksız aşk.

Karşılıksız aşk öyle birşeydir ki yaşayana hayatı zindan edebilir, ölümü çekici kılabilir. Aşkı hastalık olarak tanımlayanlar bu yüzden bu sonuca varmışlardır. Ve kurtulmak için çözüm yöntemlerini sıralamışlardır. Örneğin ünlü tıp bilgini İbni Sina, aşık olunan kişinin aşığın yanında kötülenmesiyle bu aşktan kurtulunabileceğini, ya da ancak evlilikle biteceğini söylemiştir.

Hemen aklınıza o soru gelmiş olmalı, evlilik aşkı öldürür mü? Siz cevabınızı düşünün biz konumuza dönelim.

Ama malesef günümüzde o yöntem pek işe yaramayabiliyor. Bana sorarsanız bu derdin ilacı da yoktur. Sadece teselli yöntemleri vardır.

Önce benim yöntemleri sıralayayım sizlere o zaman.

Öncelikle reddedilmenizin en büyük sebebi beğenilmemektir. Beğenilmemenin de iki yönü vardır. Fiziki ve ruhi. Benim ruhum güze diyorsanız biraz düşünün. Gözlemlerime göre ilk bakılan her zaman fiziki güzellik.

Çirkin misiniz? Reddedilme sebebiniz bu mu? Yapmanız gereken ağlamak sızlanmak değil. Çevreden gelebilecek yakışıklısın güzelsin palavralarına da inanmayın. Kabul edin. Çirkin olduğunuzu kabul edin ve rahatlayın.

Demokraside bir kavram vardır, eşitlik. Ben eşitliğe en çok inananlardanım. Allah kesinlikle her insanı eşit yaratmıştır. Ama bu eşitlik aklımıza ilk gelen anlamıyla ya da bizim anladığımız şekliyle değildir. Üniversiteden bir gerizekalı, kadınlarla erkeklerin eşit olduğunu söylediğimde bana şöyle bir eleştiri yapmıştı, kadınların neden göğüsleri var, neden güçsüzler…

Kastettiğimiz bu tür bir eşitlik değil. Herkesin görevleri ve sorumlulukları vardır. Eşitlik burdadır. Ayrıca herkesin zayıf yönleri ve güçlü yönleri vardır. Çirkin olan biri çok zeki olabilir. Ayakları olmayan biri dünyayı değiştirecek buluşlar yapabilir.

Dolayısıyla ne yapmıyoruz, çirkiniz diye hayata küsmüyoruz.  çirkinsek çirkinlğimizi kabul ediyoruz ve güçlü yönlerimizi araştırıyoruz. Ve güçlerimizin üzerine gidiyoruz. Bu aşk anında pek de kolay olmayacaktır. Ama size vereceğim şu ipucunu en başta bilmeniz işinize yarayacaktır. Karşılıksız aşk kesinlikle geçicidir.

Bunu kesinlikle o poliyannacılıkla karıştırmamak gerek. Aslında her zaman bizden daha çirkin olan birilerini bilmek rahatlatıcı olabilir. Ama amacımız rahatlamak değil kurtulmak. Zira kendimizle başbaşa kaldığımızda aynı sorunlarla yüzleşmemiz kaçınılmaz. Dolayısıyla geçici rahatlamalar bizi rahatlatmaz.

İçimizde en ufak bir ümit bırakmıyoruz. Ümit insanlığa verilmiş en berbat hediyedir. Ona kavuşma hayallerini ateşe atıp yakıyoruz. Ona yazdığımız o saçma şiirleri, onun için kuruttuğumuz gülleri çiçekleri… Herşeyi. Ona ait ne varsa. Bu ilerde pişmanlık verici bir hareket gibi görünse de kurtulmanın tek yoludur.

Ve iyi olduğumuz alanda başarılı olmak. Bu uzun vadede inanılmaz bir değişimdir. Bir alanda başarılı olduğunuzda yanınızda ondan çok daha güzellerini bulacaksınız. Hoş bu sizi rahatlatmayacak, siz sadece sizi seven birilerini arayacaksınız ama en azından birilerinin sizi sevebilme ihtimalini hissedeceksiniz. Ki bu size verilecek en son öğüttür.

Evet, çivi çiviyi söker felsefesi burada işe yarayacak. Sizi gerçekten birini seven başka birini bulduğunuzda acılarınız tamamen bitecek ve dertlerinizden dolayısıyla karşılıksız aşkın ıztırabından kurtulacaksınız.

Tabii bunlar benim düşüncelerim. Bir de genel geçer yargılar var. Bunlar daha çok teselli niteliğinden öteye gidemeyen tavsiyeler bence. Ama insan her zaman farklıdır ve farklı yöntemleden şifa bulabilir. (aşk doktoru gibi konuştum anasını sataym:)

Bir sonraki güncelleme de başkalarının tavsiyelerini maddeler halinde yazacağım.

• Onun size karşı sizinle aynı duyguları beslemediğini kabul edin. Onun sizi bir gün sevebileceği ihtimalini unutmazsanız yol alamazsanız.
• Sizi neden sevmediğinin sebeblerini anlamaya çalışın. Bu bu olayı geçmişe gömerek iyileşmenize yardım edecektir.
• Poitif olumlu bir duruş sergileyin. Bu durumun sizin sizi seven birinin olabileceği gerçeğini unutturmasına izin vermeyin.
• Onunla aklınızı meşgul etmeyin. Arkadaşlarınızla ailenizle ve sizi seven kişilerle daha çok vakit geçirin.
• Sizi meşgul edecek birşeyler bulun, hobinize vakit ayırın eğer yoksa bir tane hobi edinin.
• Geleceğe odaklanın, geçmişte yaşamayı bırakın. Geleceğinize odaklanmak onu kafanızdan uzaklaştıracaktır.
• İyi ve güzel taraflarınıza odaklanın. Birinin sizi sevmememesi sizin iyi özellikler taşımadığınız anlamına gelmez.
• Hemen başkasıyla çıkmaya çalışmayın, bu sizin onu sürekli hatırlamanızı sağlar ve ayrıca kalbiniz başkasına aitken bir başkasıyla ilginelmek gerçekten iğrenç birşeydir.